Nu is dat niet zo moeilijk als je (klein) kinderen hebt.
Wat te denken van Britt, die in mei 8 jaar gaat worden.......
Een telefoongesprek: "Omi?"
En ik: "Jahaa?" (ik weet dat er dan iets komt wat thuis nog even op 'hold' staat)
Britt: "Ken jij dit liedje?"" Ze neuriet een mij bekend wijsje en probeert het nog eens in koeterwaals Engels......
Na even luisteren herken ik Adele en haar song: "Someone like you".
Ik vertel haar wie Adele is en dat Omi de CD thuis heeft liggen.
Ik bied uiteraard een exemplaar aan en geniet al bij voorbaat van de reactie van haar moeder (mijn dochter dus).
Eindelijk wraak op mijn dochter, die vroeger meerdere keren per dag gewaarschuwd moest worden om haar muziek zachter te zetten, want we vonden heus niet allemaal het geluid van haar idolen prettig in het gehoor liggen.
Ik heb voor kleindochter zelfs de moeite genomen de teksten van de songs op papier te zetten; kan ze nog beter leren meezingen (en mijn dochter namens mij plagen)
Mijn wraak is zo zoet.....
Dit alles verbaasde mij wel behoorlijk; nog geen 8 jaar en net zo enthousiast als haar 60 plus Omi over een zelfde zangeres, even slikken hoor.
Zo'n kindje houdt zich toch bezig met Mega Mindy en K3? Of begin ik nu al de boot te missen?
Ik mag wel opletten, ze is straks afgestudeerd voordat ik het weet.
Gelukkig vertelt ze in hetzelfde telefoongesprek hoe lastig ze de tafeltjes vindt en om over deelsommen maar niet te spreken.
Aan de telefoon oefenen we nog even, gelukkig, ze gaat nog gewoon 8 jaar worden eerst........
We oefenen samen een beetje en ik verzin gekke trucjes om het haar gemakkelijker te maken.
Lekker even babbelen met kleindochter, dat verdrijft mijn sombere bui een beetje.
Vandaag vervolgen we het plezier; CD, teksten, en een foto liggen klaar om mee te reizen naar België.
Ook een brief van de tandenfee die in Almere woont in het grote bos.
Die brengt mijn kleinkindjes een leuk boekje en wat spaarcentjes als er een melktandje meekomt.
Inmiddels is het enthousiasme zo groot bij de diverse kindjes en de tandjes wisselen zo snel, dat Omi maar bepaald heeft, dat Tanny (zo heeft Omi de tandenfee genoemd) maar twee tandjes per kindje kan meenemen.
Dit komt omdat de kabouters (daar brengt Tanny de tandjes naar toe) anders veel te veel sieraden van de tandjes moeten maken en dan krijgen ze het veel te druk. Logisch toch? Kabouters hebben echt nog wel iets anders te doen hoor (wat te denken van mijn strijk bijvoorbeeld?) .
Tandenfee Tanny is als Sinterklaas......zodra het onderwerp actueel is geloven ze er nog heilig in. Heerlijk.
En verder gaan we Ine's 8e verjaardag natuurlijk vieren.
Haar kleertjes zijn inmiddels ingepakt, net als het kado.
De foto's zijn gemaakt (na geruzie met de nieuwe camera die ik nog lang niet onder de knie heb.....(of Omi, RTFM) en we gaan proberen vandaag eens een foto op model te krijgen
Maar let op; het blijft proberen, want de kindjes zijn druk op zo'n dag en voelen er lang niet altijd voor nog eens 'model' te gaan spelen. We doen ons best.
Voor het verjaardagssetje van Ine heb ik gekozen uit mijn lijfblad, de Ottobre.
Uit de uitgave van 2010 nummer 6 het ik shirt model 19 gekozen.
Ik had dit shirt al eerder gemaakt, goede pasvorm, leuk model. Wel heb ik nu het borduursel op de bovenarm weggelaten evenals de lintjes en de tunneltjes in de zijnaden.
De overgooier komt uit een Ottobre van 2011, nummer 1 (Lente), modelnummer 23.
Een redelijk simpel te maken model, al zitten er veel frutsels aan. Ik had netjes de opgegeven lengte voor de ruche op de onderkant van de rok aangehouden, doch had iets te enthousiast gerimpeld.......Voor degenen die plannen hebben deze ook te maken; neem gerust meer lengte voor de ruche, dan kun je er met meer vrijheid mee slingeren......
Natuurlijk hebben we dan ook nog een achterkant en de complete set voor de liefhebbers:
![]() |
| Ik sta duidelijk scheef voor het object.....grrrr |
De stofjes komen beide van mijn hofleveranciercier, de Lapjesschuur.
De zwart geruite is een katoen met een flanellen achterkant, vond ik bij de quiltstofjes, een heerlijk stevige stof, die gemakkelijk te wassen en te strijken is (zelf uitgeprobeerd) en zich gemakkelijk laat verwerken. Het stofje van het shirt is een Nootenboom tricot. Dat behoeft verder geen toelichting, denk ik.
Voor dit moment volstaat het, want het wordt tijd voor de douche en de lange reis.





Geen opmerkingen:
Een reactie posten