Is er een speldenhemel?

Toen mijn oudste zoon nog een klein, ondeugend mannetje was werden alle stoute dingen, waarop hij werd aangesproken door mij, steevast verweten aan "iemand".

Had ik hem, na lang zeuren, éventjes naar buiten laten gaan met zijn hagelnieuwe, leren cowboylaarsjes, kwam hij 10 minuten later thuis tot aan zijn knieen onder de modder en antwoordde op mijn vraag hoe dit in vredesnaam kon gebeuren: "Dat heeft "iemand" gedaan.

Zo had ik dus, zonder barensweeën, jarenlang een extra kind in huis, genaamd: iemand.

Net zo geheimzinnig is het voortdurend afnemen van mijn voorraad spelden. Ik heb nu geen "iemand" meer in huis, dus die kan de schuld niet krijgen. Waar blijven al die spelden dan?

In de speldenhemel misschien?

Duizenden heb ik er de afgelopen jaren gehad......gekocht en weer verloren. En steeds opnieuw moet ik nieuwe spelden kopen........Bestaat er een speldenhemel? Of zou het zwarte gat bestaan uit alle verloren zaken, waaronder mijn spelden?

Er zullen best meer mensen zijn die zich dit afvragen, want ik ben niet de enige doe-het-zelver op naaigebied die steeds opnieuw knopspelden koopt, toch??

In elk kledingstuk wat in voorbereiding is gaan er tientallen. In het overslag shirt van oudste dochter, met die lastige plooitjes in de zijnaad en die glibberige stof....zeker dertig op een klein stukje. Zou ik ze moeten tellen? Zodat ik ook weer hetzelfde aantal terug heb staan, later, op mijn speldenkussen?

De rokjes met bijpassende shirtjes voor het Belgische drietal, waarbij de onderrokjes mee gestikt moesten worden tussen een dubbele pas....pffff, meer dan honderd spelden zaten daar wel in. Heb ik ze allemaal terug?

Of misschien waren ze al eerder naar de speldenhemel gevlogen, toen ik zo ongelooflijk geprutst heb met het ontwerpersmodel uit een oude Knippie, voor een naar "Omi's zin" omgebouwd jurkje voor Brittekind?Dit jurkje was aanleiding voor vele telefoontjes.......er moest en zou een poesje op.

Maar Omi wist toen nog niet hoe dat moest.......zo'n applicatie maken en dan ook nog eens op een zeer rekbare stof.

Het poesje was zo gevonden; waar een kleurboek al niet goed voor is.

Aan de telefoon maakte ik grapjes met Brittje over het feit, dat het poesje weggelopen was.

Daar vond mijn kleindochter iets op: doe het poesje een strikje om, dan kun je hem toch vastmaken?

Simpele kinderlogica.

Ik zal Britt eens vragen waar mijn spelden gebleven zijn, zij heeft vast een even simpele als logische verklaring.

Op naar de Kerst

Sinterklaas is geweest, en hoe.

Ongelooflijk blije kindjes die supertrots waren op hun nieuwe spulletjes, schitterend.

Een Brittekind die in opperste concentratie luistert naar haar K3, zich totaal onbewust van de rest van de wereld.

En als ze dan gezelschap krijgt van nichtje Sennah blijkt zelfs praten (lees schreeuwen) mogelijk, alhoewél......

Heerlijk, zoveel enthousiasme over de door ons uitgezochte presentjes.

Later ook van de papa's en mama's de blije reacties over de koptelefoons. Ook over de luisterboekjes. En de daardoor mogelijk gemaakte, rustige zondagmiddag.

Het werkt nog steeds als vroeger: kindjes blij, ouders blij.

Op de valreep, een dag voor het grote Sinterklaasfeest nog gauw een paars broekje voor Britt gemaakt. Ik had al weken een leuk shirtje voor haar liggen, een afgeprijsd Wibraatje, daar moest een goede kleur broek onder......en die was er natuurlijk niet....

Dan moet je wat. Ik had nog een super oud patroontje liggen, daar heb ik in de afgelopen 2 jaar al zeker 7 exemplaartjes van gemaakt, allemaal weer anders.

Britt groeide stevig in de lengte, maar in de breedte valt het allemaal nog wel mee. Dus de lengte aangepast en op de gok de broek gemaakt. Als een busje, lekkere maat die 104, gaat zo lang mee -:)

En dan nu: op naar de Kerst. Eerst voor de mama van Britt snel wat broeken maken. Door allerlei gedoe rondom scheiding en verhuizing is ze (positieve bijkomstigheid) geweldig afgevallen.

Van een stevige maat 50 broek naar een 44!!!! Supergeweldigfantastisch! Waarom doet me dit woord nu opeens denken aan Mary Poppins? Supergalifragilisticex enzo, de scene met de schoorsteenveger. Maar zo geweldig vind ik het wel. Ineens weer mijn "oude" kind, en dat geldt niet alleen haar figuur!! Ook zus en schoonzus hebben voor Kerst nog het een en ander dringend nodig (vind Omi), dus we kunnen nog even flink aan de bak. Moet ook wel, want ik januari zal de produktie even behoorlijk stil liggen. Dan gaan we ons kantoor ontmantelen, onze zaken fatsoenlijk afsluiten en aan een soort nieuw leven beginnen.

Maar eerst nog Kerst. Het worden drukke dagen voor die tijd, maar zeker geen donkere.

Blogtrubbeltjes?

Zag vanochtend bij het openen van mijn laptopje
dat de indeling van mijn blog van gisteren niet meer
klopte.......
Veranderd, veranderd en nog eens veranderd.
Maar de lege regels bleven.
Geen idee, hoe dit kwam.
Want nu opnieuw geopend en..Euréka!
Alles lijkt nu goed te staan op een zin na.

Mijn naaiwerk heeft me wel geleerd wat
nu te doen: afblijven, vooral niets meer aan
doen.
Het gaat net als met 't winterjasje van jongste dochter.


Ja van degene die zo "groeit" .
Ik had het onzinnige idee opgevat
om een zwart satijn pipingbandje
tussen de grote revers kraag uit
te stikken......
Ik en mijn ideeën, tsssssss.
Enfin, amateur als ik ben kom
ik natuurlijk pas als het klaar is
op de betere tips en truuks!
In de knik van halsgedeelte naar voorpandgedeelte
was het knoeien.
Zeker 6x uitgehaald en opnieuw begonnen. Gekkenwerk.
Ik bleef ontevreden over het rechtergedeelte ( voor
dochterlief is dat dan links).
Uiteindelijk opgegeven, mezelf overgeleverd.
Nadien bedacht ik: had gewoon die piping in twee delen
verdeeld......dan had ik een mooie scherpe knik kunnen
maken, toch?..............
Dus......trubbeltjes ben ik gewend, laat me dus niet
op de kop zitten door zo'n blog. Uiteindelijk ga ik
het wel winnen van de materie, denk ik dan.

Oud en nieuw

Nee, het is nog niet zover, dat weet ik ook wel.
Doch soms bekruipt je het gevoel dat de tijd wel heel erg snel gaat.
Ik kom zo ineens aan alle kanten véél tijd tekort.
Rennen en vliegen van het ene klusje naar het andere.
Jongste dochter komt kilo's aan en heeft dringend behoefte
aan shirts en broeken....
En dat terwijl er nog zaken zijn die aangepast moeten worden.
Er moeten nog een aantal Sint-kadootjes geregeld worden omdat
een leverancier me in de steek liet en de belastingdienst wil ook
nog graag voor eind van de maand wat informatie van me.....
Een fotobewerkingsprogramma laat me in de steek en tot overmaat
van ramp heeft onze KC (oude, grijze, demente Kater) vanochtend
gedacht dat onze huiskamer één grote kattenbak was.

Maar goed, rasoptimist die ik ben; pluk de dag, een emmertje groene zeep en voor je het weet ruikt mijn huis weer als nieuw.
Meteen de koe bij de horens gepakt en mezelf even opgebutst door
de dingen die wél goed gaan memoreren.

Toch? ........De andere tuniek van schoondochter.

Een heel oude Knip, door een klein truffelolie-drama onherstelbaar beschadigd, maar dankzij hulp van Sancho inmiddels in volle glorie bruikbaar. En het ding paste! Gewoon, probleemloos.
Deze keer dus geen label eraan met een beter niet te herhalen
bijvoeglijk naamwoord, maar gewoon een goed ding!

Uit een oude Knip een nieuwe tuniek. Ik kàn het wel!

Hoe ouder hoe......

Ik heb weer iets nieuws gevonden.....mijn handtekening!
Kan ik nu mooi overal onder kliederen.
Was even puzzelen, maar dankzij de duidelijke uitleg van Rietje
(natuurlijk van Sancho) is het helemaal gelukt.
Geloof ik althans......