De oudste dochter van mijn oudste zoon (die is al bijna 39!)
Onze robbedoes, het klimgeitje, de skater, fietster, het buitenkind, de fantast.
Maar thuis wil ze draairokjes, make-upjes, nagellak, de TV en Angry Bird.
Natuurlijk paste iedereen zo goed mogelijk op haar en veel grotere schade dan een gebroken pols ontstond gelukkig (nog) niet. Hopelijk blijft het daar voorlopig bij.
Naaien deed ik ook voor haar natuurlijk, een kleine selectie:
Ik vraag haar dan hoe ze haar boodschappen en haar eventuele huisje betaalt?
Antwoord: "Nou, gewoon, met de pinpas".
Zo simpel kan het leven zijn..........uiteindelijk geef ik, na lang heen en weer gesteggel, een steekhoudend argument, wanneer ik vertel dat haar Papa (de grote geldschieter) ook ooit gaat stoppen met werken en dat ze dan echt zelf moet zorgen dat er centjes op de bank staan om te kunnen pinnen.
De reactie van mijn bijna 7 jarige kleindochter; "OK.........(diepe zucht), dan ga ik wel werken" en op mijn vraag wát ze dan later gaat doen: "Dan ga ik wel achter de kassa, dat is niet zo moeilijk en dan kan ik met geld spelen".....
Och meisje, met geld spelen doen de grote heren al en zie wat er van terecht komt.
Ik hoop dat Sennah over een jaartje of 15 zich een beetje bedacht heeft en iets geleerd heeft wat ze minstens zo leuk vindt als nu het spelen en robbedoezen.
Wie weet, wordt deze kleindochter wel een heel enthousiaste nieuwe energie maakster, of gaat ze zorgen voor mensen die dat zelf niet meer kunnen.
Dat zou mooi zijn, toch? Omi's dromen gewoon lekker een beetje verder terwijl kleinkinderen langzaam groter worden.
