En als ze dan gezelschap krijgt van nichtje Sennah blijkt zelfs praten (lees schreeuwen) mogelijk, alhoewél......
Heerlijk, zoveel enthousiasme over de door ons uitgezochte presentjes.
Later ook van de papa's en mama's de blije reacties over de koptelefoons. Ook over de luisterboekjes. En de daardoor mogelijk gemaakte, rustige zondagmiddag.
Het werkt nog steeds als vroeger: kindjes blij, ouders blij.
Op de valreep, een dag voor het grote Sinterklaasfeest nog gauw een paars broekje voor Britt gemaakt. Ik had al weken een leuk shirtje voor haar liggen, een afgeprijsd Wibraatje, daar moest een goede kleur broek onder......en die was er natuurlijk niet..
..
Dan moet je wat. Ik had nog een super oud patroontje liggen, daar heb ik in de afgelopen 2 jaar al zeker 7 exemplaartjes van gemaakt, allemaal weer anders.
Britt groeide stevig in de lengte, maar in de breedte valt het allemaal nog wel mee. Dus de lengte aangepast en op de gok de broek gemaakt. Als een busje, lekkere maat die 104, gaat zo lang mee -:)
En dan nu: op naar de Kerst. Eerst voor de mama van Britt snel wat broeken maken. Door allerlei gedoe rondom scheiding en verhuizing is ze (positieve bijkomstigheid) geweldig afgevallen.
Van een stevige maat 50 broek naar een 44!!!! Supergeweldigfantastisch! Waarom doet me dit woord nu opeens denken aan Mary Poppins? Supergalifragilisticex enzo, de scene met de schoorsteenveger. Maar zo geweldig vind ik het wel. Ineens weer mijn "oude" kind, en dat geldt niet alleen haar figuur!! Ook zus en schoonzus hebben voor Kerst nog het een en ander dringend nodig (vind Omi), dus we kunnen nog even flink aan de bak. Moet ook wel, want ik januari zal de produktie even behoorlijk stil liggen. Dan gaan we ons kantoor ontmantelen, onze zaken fatsoenlijk afsluiten en aan een soort nieuw leven beginnen.
Maar eerst nog Kerst. Het worden drukke dagen voor die tijd, maar zeker geen donkere. 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten