vrijdag 12 december 2008

Is er een speldenhemel?

Toen mijn oudste zoon nog een klein, ondeugend mannetje was werden alle stoute dingen, waarop hij werd aangesproken door mij, steevast verweten aan "iemand".
Had ik hem, na lang zeuren, éventjes naar buiten laten gaan met zijn hagelnieuwe, leren cowboylaarsjes, kwam hij 10 minuten later thuis tot aan zijn knieen onder de modder en antwoordde op mijn vraag hoe dit in vredesnaam kon gebeuren: "Dat heeft "iemand" gedaan.
Zo had ik dus, zonder barensweeën, jarenlang een extra kind in huis, genaamd: iemand.
Net zo geheimzinnig is het voortdurend afnemen van mijn voorraad spelden. Ik heb nu geen "iemand" meer in huis, dus die kan de schuld niet krijgen. Waar blijven al die spelden dan?
In de speldenhemel misschien?

Duizenden heb ik er de afgelopen jaren gehad......gekocht en weer verloren. En steeds opnieuw moet ik nieuwe spelden kopen........Bestaat er een speldenhemel? Of zou het zwarte gat bestaan uit alle verloren zaken, waaronder mijn spelden?
Er zullen best meer mensen zijn die zich dit afvragen, want ik ben niet de enige doe-het-zelver op naaigebied die steeds opnieuw knopspelden koopt, toch??
In elk kledingstuk wat in voorbereiding is gaan er tientallen. In het overslag shirt van oudste dochter, met die lastige plooitjes in de zijnaad en die glibberige stof....zeker dertig op een klein stukje. Zou ik ze moeten tellen? Zodat ik ook weer hetzelfde aantal terug heb staan, later, op mijn speldenkussen?
De rokjes met bijpassende shirtjes voor het Belgische drietal, waarbij de onderrokjes mee gestikt moesten worden tussen een dubbele pas....pffff, meer dan honderd spelden zaten daar wel in. Heb ik ze allemaal terug?
Of misschien waren ze al eerder naar de speldenhemel gevlogen, toen ik zo ongelooflijk geprutst heb met het ontwerpersmodel uit een oude Knippie, voor een naar "Omi's zin" omgebouwd jurkje voor Brittekind?Dit jurkje was aanleiding voor vele telefoontjes.......er moest en zou een poesje op.
Maar Omi wist toen nog niet hoe dat moest.......zo'n applicatie maken en dan ook nog eens op een zeer rekbare stof.
Het poesje was zo gevonden; waar een kleurboek al niet goed voor is.
Aan de telefoon maakte ik grapjes met Brittje over het feit, dat het poesje weggelopen was.
Daar vond mijn kleindochter iets op: doe het poesje een strikje om, dan kun je hem toch vastmaken?
Simpele kinderlogica.
Ik zal Britt eens vragen waar mijn spelden gebleven zijn, zij heeft vast een even simpele als logische verklaring.

2 opmerkingen:

Jetje's Art zei

Spelden ben ik regelematig kwijt naja kwijt ze missen nadat mijn vriend even geholpen heeft of gekeken heeft naar wat stof of een patroon in de kamer waar het naaimachien staat. en zodra ik dan ga zuigen ( 1x per week of 1 x per 1,5 week) vind ik al mijn spelden weer terug.

Anouk zei

Tsja, spelden. Die verdwijnen hier ook regelmatig in de stofzuiger. Of ik parkeer ze in de strijkplank, of ben mijn speldenkussen kwijt en tijdens het naaien gaan ze uit het kledingstuk een bakje is.
Die poes met lintje is wel fantastisch ;-)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...