En doen we niets meer?

Je zou het bijna denken.
Het nieuwe jaar is al bijna een volledige maand oud en nog niets nieuws te zien op mijn blog.

Maar er is veel gebeurd en dan lukt het me slecht mijn modus op "schrijven" te zetten.

Eerst een valpartij met een gekneusd sleutelbeen wat me het schrijven knap lastig maakte, dan een man wiens baan mogelijk op de tocht stond.

Tel daarbij op een dochter die, samen met vele collegae, boventallig verklaard werd en even heel diep weg dreigde te zakken toen alles daadwerkelijk een feit werd en je hebt de 'rampspoed' voor de eerste weken van het jaar aardig compleet.

Ik breng dan mijn uurtjes achter de naaimachine wel door, maar het is dan meer een inspiratieloos bezig zijn, lanterfanten achter de machine.

         Maar we zijn nu even verder en aan alles komt een eind.

De onzekerheid over man's baan is weer even weggenomen, dochter vecht zich er aardig bovenop (sterke meid); zij kijkt nu naar voren in plaats van achterom en mijn schouder lijkt zich zonder nare overblijfselen te herstellen.

Dus de afgelopen dagen alle schade achter de naaimachine ingehaald en mijn foto's weer eens verzameld.
 Waar was ik gebleven? Ohja, oudste dochter had dringend een lange broek en een warme trui nodig.
En een vest voor op haar spijkerbroeken......

Het vest, op afwerken na dan.....bang dat ik een foto zou vergeten

Vervolgens dan krijgen drie (gekke) Belgische meiden een andere kamer.

Drie gekke meiden op de verkleedtour

De verhuizing had de nodige voeten in aarde en oudste dochter ontdekt dan ineens dat twee gezinnen samenvoegen toch wel iets meer is dan dozen stapelen.....Nu moesten die dozen dan eindelijk eens uitgezocht worden. Enfin, toen de klus geklaard was mocht Omi kijken of zij nog iets kon toevoegen.....nou dat laten we dan maar. Weet U hoeveel spullen drie meiden kunnen verzamelen?

Ongelooflijk.....en dan durven ze nog te vertellen dat ze niet weten waarmee te spelen......Mijn moeder zei vroeger altijd dat alles waar "te" voorstond niet goed was, behalve 'tevreden'.

En teveel is zo'n woordje........

Maar goed, Omi wilde toch iets......er waren drie stoelen van zolder gehaald om aan de supergrote tafel (van Opa) te kunnen zitten, spelen en werken.

Jammer genoeg hadden die stoelen een rieten zitting.

Als je nog niet zo veel vlees op de botjes hebt voelt dat na een half uurtje  niet zo lekker meer.

Daar wist Omi wel raad mee.Zij zou de kussens maken.

Er was nog een stuk gordijnstof over (rood) van de gordijnen die Omi ooit vermaakte, dat zou het uitgangspunt moeten worden.

En daar ging ik, onzeker op het voor mij onbekende, dus glibberige, quiltpad.

Wat is dát leuk, maar ook; hoe secuur moet je werken.

Pas bij het derde kussen kreeg ik de smaak te pakken.

Liefst had ik alle technieken tegelijk uitgeprobeerd, maar dat was wat veel van het goede.

Om de rode stof te combineren ben ik eerst op zoek gegaan naar bijpassende lapjes.

Nu zijn die er genoeg (wat heet....), maar dat was me niet 'echt' genoeg.

Een quilt moet iets vertellen. Ik heb de meisjes gevraagd naar hun favoriete kledingstukken die ik ooit maakte en heb daarvan zoveel als mogelijk was (gaf veel weg) de restjes verzameld.

Niet alles stond even mooi bij elkaar, maar het hoort wel tezamen.......immers, het zijn/waren delen van de favo kledingstukjes van de kleine dametjes.

Op dit moment leg ik de laatste hand aan de kussens. Inmiddels zit er een (schuimrubber, zelf gesneden, rotwerkje) kussen in en moet de vulopening gesloten worden.

Ook heb ik er op het laatste moment bandjes met klittenbandsluiting aangemaakt, zodat de kussens aan de stoel kunnen worden bevestigd en er niet afglijden.

Dat is op de foto's nog niet te zien, die denkt u er maar even bij.

De allereerste quilt ooit; voor Ine de molentjes

De tweede was voor Brittje; de Dresden quilt

En de derde voor Britt de G. je kunt zien dat ik bijleer.....

Zo, voorlopig heb ik even de 'schade' ingehaald. Nu hoor ik roepen.....mijn plicht.

Ik heb nog wel meer gemaakt, maar dat bewaar ik voor de volgende ronde.

Want die komt er, dat is wel zeker.

Ohja, vergat ik nog; de stofjes hier te zien komen van: Mirjam (Lapjesschuur) en van de Lapjesmarkt (frotté stof van vest) in Almere, Ikea (rode gordijnstof en paarse Ditte); patronen van kleding allemaal uit de Ottobre woman en de kussenhoezen; eigen fantasie, figuren gemaakt met Excell en hoe de Dresden quilt te maken vond ik hier.