Kleinkind in de "lappen"

Gewapend met goud en zilverkleurige stiften, een pyjama waar Britt zomaar met een gipsarm in kon en een paar shirts die speciaal voor het zelfde doel door peettante gemaakt werden. (de eerste zelfgemaakte shirts nog wel, en spannend dat peettante dat vond!) kwamen we aan in België.
Een kleindochter die helemaal enthousiast was over het bezoek en een Mama die al even blij leek.
Natuurlijk moesten we opnieuw het hele rampverhaal in geuren en kleuren tot in de kleinste details aanhoren. Over de groene mannetjes (personeel in de operatiekamer) en over de hechtingen die er net uit waren gehaald en het knoopje van een van de hechtingen dat in de huid vergroeid bleek.......(auw) en het rampzalige feit dat ze in het ziekenhuis net door hun roze gips heen waren. Maar goed, rood bleek een prima alternatief. Een plaats voor Omi, peettante en Opa Rob was er ook al gereserveerd; aan de onderkant, mooi leeggelaten want de schoolvriendjes en vriendinnetjes inclusief de helft van het schoolpersoneel  hadden al fors gebruik gemaakt van de bovenzijde van het gips.
In goud moesten we onze namen presenteren. En ze zou over een paar weekjes de gipsafhaler (zeker nieuw Belgisch woord) nadrukkelijk vragen overal maar langsop te zagen -:)

De truien komen op een ander blog, ere wie ere toekomt, de pyjama is mijn aandeel en die showen we als gebruikelijk op deze plaats.
Ik had een katoenen flanelstof van de momenteel voor Britt heel favoriete serie Strawberry Shortcake besteld bij Hippe Stoffen; jammer genoeg bleek er in het pakketje te weinig stof te zitten om een evt. aanpassingen aan de pyjama te maken voor het gipsarmpje; er ontbrak zo'n 18cm (bleek foutje in de voorraadnotering te zijn, ik had wel genoeg besteld), ik moest diverse aanpassingen doen aan jasje en broek om een passend geheel te krijgen.
Tot overmaat van ramp bleek de stof ook nog eens ruim 7 centimeter gekrompen, ik kwam dus ruim 25 cm te kort en dat kan heel pijnlijk zijn als het zo precies komt.
Aan de broek maakte ik dus een flink stuk katoenen boordstof (10 cm) in de donkere pink kleur van het jurkje van Strawberry; zowel aan broek als jasje (mouwen en panden) heb ik rimpelstroken verwerkt van babyfleece in een heel zacht roze tintje en ook kreeg het pyjamajasje een schouderpas van dezelfde zachte fleece. Zo kon ik zo goed en zo kwaad als het ging het tekort aan stof opvangen.
Gelukkig had ik die fleece en boordstof in de juiste kleuren liggen (toch fijn, zo'n stoffenkast)

Patronen die ik gebruikte: Het pyjamajasje komt uit Ottobre natuurlijk; 2002 - 1 (ooit gekregen van een heel lieve dame)  modelnummer 16 (een wat ruimer bloesmodel dat naar achteren toe rondloopt en daar iets langer is dan aan voorzijde) .
De pyjamabroek maakte ik vanuit Ottobre 2011-4 modelnummer 26 (Turnaround outdoorbroek).
Het patroon paste ik dus aan (bovenaan de panden een strook katoenen boordstof van 10 centimeter) zodat de kruislengte lang en comfortabel genoeg zou zijn voor de niet rekkende flanellen stof en mijn inmiddels 1.34 lange kleindochter erin zou passen.
In de boordstof heb ik bovenin een 4 cm breed elastiek genaaid, zodat het geen afzakbroek zou worden (want dat mocht niet van Britt)
En dan hebben we natuurlijk de foto's nog:
Detail voorzijde jasje:

Jasje voorzijde met kraag omhoog zodat de onderzijde van de kraag en de pas zichtbaar zijn (voor de liefhebbers...)

Pyjamajasje achterzijde:

En de pyjamabroek: ( wat een lengte alweer)....

En dan het complete stel:

Ook nog op model voor deze ene keer (daar had het model geen zin in, maar ze had ondertussen al wel de hele middag in haar "knuffelpyjama rondgelopen.....  

En de aanpassingen aan de rechtermouw zodat ze er gemakkelijk ingaat zien er zo uit:

Ohja, dan uiteraard ook nog even vermelden dat Omi meteen aan de slag kon in België, want er lag nog een mitella die direct "gepimpt" kon worden.... De restjes stof die ik meenam zouden een (poppen) bestemming krijgen, maar een Strawberry hartje moest op de mitella natuurlijk........

Zo, en nu gaat Omi verder met de voorbereidingen en te maken keuzes voor ons aanstaande communiekantje: Sennah. Een kleine jongedame die exact weet wat ze wil (en dat maakt het  er niet eenvoudiger op). Haar grote pop van 60 cm fungeert als een soort pasmodel; Omi maakt voorbeeldjes, die gaan per post naar Sennah en die beoordeelt wat ze het mooist vindt voor zichzelf.
De proefjurk is klaar en past.