Gewoon een simpel vest.

....voor schoondochter. De stof, een bouclé achtig materiaal, voelt als fleece, maar bevat 75% katoen, lag al minstens 3 jaar te wachten, maar zwangerschap en een daardoor wat uit zijn voegen gegroeid lijf deden de toekomstige gebruikster beslissen nog maar eens even te wachten.
Vorige week besloot ik dat er lang genoeg gewacht werd en gebruikte de maten die ik afgelopen zomer kreeg voor het chaneljasje etc. om eindelijks eens dat vest te maken.
Wensen: met flinke zakken en capuchon.

De Ottobre PDF-jes dus weer even omgewoeld en uit de Herfst/winter uitgave (nummer 5) van 2007 een goed patroon gevonden.
Uiteraard moest ik het patroon nog hier (BW) en daar (maaghoogte) aanpassen, maar dat waren relatief simpele wijzigingen.
Wat ik vaak jammer vind bij dit soort patronen, is dat er geen beleg bij de rits wordt aangegeven; ik blijf het een rotgezicht vinden om tegen een rits aan te kijken als zo'n kledingstuk openhangt.
Dus zelf een belegje erbij bedacht en meteen de aanbevolen effen tricot voor capuchonvoering en randjes langs de zakken etc. gewijzigd in een gekleurd katoentje. Hetzelfde stofje als waar de voering van Sennah's vestje ooit gemaakt werd. Een beetje zo moeder zo dochter dus.
Fijne bijkomstigheid was, dat rits en boordstofje evenals de basiskleur van het  katoen keurig bij elkaar pasten.

Ontvangster was net zo blij verrast als Ramon met zijn brandweerauto trui (is dus nu omgedoopt) en dat is altijd fijn om te horen.
Alles paste keurig, al ga ik de diverse mama's nog eens leren hoe ze lengtes van truien moeten bepalen bij hun kindjes......het kon nét.

En dan hebben we nog de foto's:



Beleg uitproberen langs capuchonaanzet

Detail mouwboord

Detail zakafwerking

Af.

En Omi gaat van een welverdiende rustige zondagmiddag genieten, geen naaimachine, geen patroonbladen, geen laptop, even niks........