Nu nog leren fotograferen, want dat is voor mij zo ongeveer gelijk aan een wekker uit elkaar slopen.
Ooit geprobeerd....zo'n ouderwetse bellenwekker. Ik hield na het in elkaar zetten wat onderdeeltjes over, vond ik minder interessant, doch hoe mooi het wekkertje er ook weer uitzag na opnieuw in elkaar zetten.....lopen deed het voor geen meter.......vreemd toch.
Enfin, je moet mij dus geen wekkers laten repareren en fotograferen is iets wat mijn echtgenoot een stuk beter en mooier kan dan ik.
Gelukkig hoef ik alleen maar foto's te maken van kleding die ik fabriceerde om aan ver weg wonende kinderen/kleinkinderen (en evt. andere belangstellenden) te laten zien en dat lukt over het algemeen nog wel.
Met de nieuwe camera, waarvan de flits nu wél werkt en welke een heel wat betere batterij heeft gaat het vast beter dan tot nu toe het geval was. Een van de eerste foto's die ik maakte was bovenstaande roos, een uit een boeket hier op tafel. Niet slecht voor een amateurtje, toch?
Deze foto heeft een heel hoge resolutie, maar om te voorkomen dat ik met foto's en al van blogger wordt afgekieperd, worden de volgende foto's wat normaler van proporties; dan maar wat minder scherp......kan men meteen niet zien waar ik niet zuiver recht stikte.
Zo heeft elk nadeel zijn voordeel (sprak Cruyff).
En verder, werden de kadootjes en kleding door de nu 7-jarige Sennah met groot enthousiasme ontvangen. Vooral de trui met Angry Bird was een toppertje.
Alles paste gelukkig, dus Omi is weer tevreden.
Een al wat ouder model uit een oudere Knip van 2004, model 5 om precies te zijn.
Een succesnummer hier, gezien het feit dat ik de blouse al voor de vierde keer maak voor de diverse dochters. In allerlei variaties, korte en lange mouw, van ruitjesstof (ieks), nopjesstof, blommen en nu dan van streepjes, streepjes met een ongelijk patroon. En een niet nader te identificeren stofje; hoog percentage katoen, iets glanzende afwerking en een ribbeltje erop zoals bij babyrib. Maar vraag me niet hoe het heet, geen idee. Was een couponnetje van de Lapjesmarkt in Utrecht, ik betaalde er 3 euro voor.
Daar kun je je in elk geval geen buil aanvallen, toch?
Omdat de stof redelijk winters (en dus wat dikker) was, heb ik de blouse zo afgewerkt, dat ze deze ook kan dragen als een soort jasje, met een topje of dun shirt eronder.
 |
| Voor de nieuwsgierigen: de achterzijde De achterzijde    |
Want die van vorig jaar en het jaar daarvoor zaten zo lekker.......vooruit dan maar. Stofje liggen klaar om gewassen te worden: 6 stuks maar liefst.
Ook jongste heeft zich nog geroerd: een lekkere wintertrui, met col, niet te kort, die overal bijpast en die naar kantoor gedragen kan worden.....jaja, houd de komende jaren nog wel werk 'n blogvulling dus.
2 opmerkingen:
Hallo Irma,
Zo te zien werkt je nieuwe speelgoedje perfect !
Ik kon alle bloesdetails tot in de puntjes bewonderen.
Ik kijk al uit naar de dikke wintertruien !
Zés ineens : da's veel , hé !
Mwah, niet te hard roepen, Mia, want we zijn er nog niet.....camera's en ik zijn doorgaans niet de beste vriendjes.
En ik weet niet of ik heel blij ben met de haarscherpe weergave, soms vind ik het wel prettig dat er eens een steekje minder duidelijk is. -:)
Dat bobbelige streepje van de blouse was niet bepaald lekker werken.
Enfin, de truien gaan vast een stuk sneller.....En 6 stuks zijn goed te doen hoor, beter dan 25 schotse rokjes naaien, hihi.
Eigenlijk zijn we allebei een beetje zottemie's....(ik klap al een beetje Vlaams)
Een reactie posten